Ruines

Ruine in Groningen Een schuur die niet meer in gebruik is. De elementen hebben vrij spel door de gaten in het dak, de ramen en de verdwenen of openstaande deur. Er ligt een stapel kistjes, ooit gebruikt voor de oogst van het land. Het is dus een boerenschuur. Geweest. Er staan verder latten, een oude rieten stoel en inmiddels groeien de planten niet alleen meer buiten. Het langzaam instortende dak wordt gestut door eeuwenoude balken, waarvan één ooit een nieuw gemetseld bakstenen muurtje heeft gekregen, in een simpeler metselstijl dan de muren van de schuur. Een vrieskist staat achteraf, niet meer in gebruik, deksel gedeukt en vervuild. Dit beeld biedt veel meer dan een toevallige inkijkje in een oude vervallen schuur.Deze foto vertelt het verhaal van een boerenbestaan dat tot een einde is gekomen. Geen zin meer, geen land meer, of gewoon overleden: degenen die ooit deze schuur gebruikten hebben hun landbouwbestaan opgegeven. Waarschijnlijk staat de schuur ergens achter een fraai gerestaureerde boerderij, nieuwbouw misschien wel. Niemand heeft tot nu toe de moeite genomen om dit traag vergaande bouwwerk alvast op te ruimen. Gelukkig maar, en goed dat het is vastgelegd, want in deze foto zien we de liefdevolle portret –in al zijn schijnbare achteloosheid- van wat ooit deel was van een boerenleven. Het toont in deze ogenschijnlijk ordeloze verzameling hout en stenen wat er ooit geweest is. Het moet niet moeilijk zijn om te achterhalen of te reconstrueren waar al deze spullen ooit voor gediend hebben. Maar dat hoeft ook niet: de waarde van het verleden zoals die zich in deze foto laat zien, is door Eva Gjaltema met piëteit in beeld gevangen. Er lijkt niets geconstrueerd, er is geen mensenhand aan te pas gekomen en toch zien we de tijd verstrijken. En we kunnen voorzien was er gaat gebeuren als een volgend deel van het dak instort, als weer een paar kistjes van de stapel rollen en als de struiken nog verder de vloer veroveren. We weten dat het einde nadert. Ook zonder menselijk ingrijpen, zien we het verval en de onontkoombaarheid daarvan in schoonheid verbeeld.In feite is hiermee niet alleen een bepaalde tijd vastgelegd, maar is hier dé tijd geportretteerd.

fotograaf: 
Eva Gjaltema