Zeikwijf

Eerder al gebruikte Jaap Scheeren teksten in zijn foto’s in de serie ‘II am here but why?’ die hij op Unseen 2012 exposeerde. Nu heeft hij opnieuw, voor een ander project, weer teksten op borden gebruikt. Kinderen die op niet mis te verstane wijze duidelijk maken dat ze het niet eens zijn met.. met wie, met wat ? Waarschijnlijk is het een stil verzet tegen de moeder, zoals dit kind dat onherkenbaar maar onmiskenbaar protesteert tegen iets. Een moeder die ‘zeikt’, die ‘zeurt’, die ontevreden is, die heeft laten merken dat ze iets van dit kind vindt of wil, waar dat kind helemaal geen behoefte aan heeft. Het kind heeft zich teruggetrokken op zijn of haar kamer en protesteert in stilte met een luidruchtig bord. Geen schreeuw om aandacht, maar een krachtige stellingname. Al is er de eerste keer bij het met viltstift opschrijven van de tekst even iets fout gegaan: de E stond eerst verkeerd om. Door de proporties, door de omgeving heeft het ook iets onweerlegbaar komisch. Maar ook werkt het bord: je kunt als volwassenen niet anders concluderen dan dat het kind gelijk heeft. Ja, je bent een zeikwijf. En nu de nederlaag erkennen en weer goedmaken! Jaap Scheeren laat ons door dit in eerste instantie licht verontrustende beeld, zonder meer de kant van het kind kiezen.

 

De foto werd eerder als illustratie gebruikt bij een artikel in het Volkskrant Magazine en is zeker beschikbaar voor moederdag.

 

fotograaf: 
Jaap Scheeren