De wachtende kamer

Een half verduisterde kamer, een klaptafeltje voor het raam, de vitrages gesloten, een vaas met verse bloemen er in en op het tafeltje een doosje en een flesje, beide verfraaid met een krullerige strik als versiering. Het lijkt de kamer in een hotel, waar de gasten een kleine attentie krijgen aangeboden in een verder onpersoonlijke kamer. Er is niets dat op aanwezigheid wijst, sterker nog, door de precieze opstelling van de voorwerpen op het tafeltje en door het ontbreken van elk persoonlijk attribuut, wordt de leegte en de afwezigheid van mensen nog meer benadrukt. Het is het wachten op mensen, op beweging, op leven, op wanorde misschien wel, alles om deze plechtige, bijna voelbaar ingedikte sfeer te doorbreken. Het is een beeld, dat hoewel vol, toch vooral van een verpletterende leegte is: hier is de tijd tot stilstand gekomen.

 

Anthon Fasel

fotograaf: 
Hristina Tasheva