Efficient cause

Je krijgt het spontaan koud, als je naar deze foto kijkt. Iemand die zonder kleren in de sneeuw staat, naakt overgeleverd aan de winterse vrieskou, in de sneeuw in een winters bos. Wat gebeurt er ? Wat doet deze vrouw? Waarom? Ze heeft haar spullen netjes op een hoopje liggen, staat zo te zien op haar jas en is bezig zich uit te kleden. Of ze is bezig zich aan te kleden, dat zou ook kunnen, maar iets in haar houding en de spanning van haar lichaam verraadt dat ze zich uitkleedt. Ze gaat iets doen, ze is niet net klaar met iets (wat dan ook), maar ze moet alleen haar slip nog uitdoen en dan gaat er iets gebeuren, wat weten we niet, al zijn we er een beetje bang voor. Op de een of andere manier ziet het er onheilspellend uit.
Wat ons in zomerse omstandigheden niet zou treffen als een bijzonder beeld (vrouw kleedt zich uit in het bos) is door de simpele winterse omstandigheden een beeld geworden dat ons in verwarring brengt. Eigenlijk willen we dit niet zien. We willen dat deze vrouw zich aankleedt, dat ze behaaglijk in haar jas het bos uitwandelt, dat ze geniet van de sneeuw op de takken en de mist in de verte. We willen eigenlijk niet opgezadeld worden met vragen over het hoe en het waarom. Maar dat worden we wel, tegen wil en dank.
Op deze manier slaagt Anke van Iersel er in, met een krachtig beeld een wereld te scheppen waar niets vanzelfsprekend is. Een wereld die vragen oproept, zonder dat het meteen tot antwoorden leidt. Dat is de kracht van deze foto en de manier van fotograferen van Anke van Iersel.

fotograaf: 
Anke van Iersel