Nude in forest

Een groter tegenstelling is nauwelijks denkbaar: de knoestige, kromgetrokken maar krachtige boomtakken, het welig groeiende gras, de overvloed en de vitaliteit en oerkracht van de natuur tegenover het dikke, blanke, kwetsbare, bijna vormeloze lichaam van een man De natuurlijke staat van de mens heeft in dit beeld niets te maken met wat wij als natuur zien.
De man lijkt daar zo maar te zitten, in een houding die hem anoniem maakt en ons meteen ook doet afvragen waarom deze man daar zit. In niets blijkt uit zijn houding dat hij kan of wil bewegen. Hij zit daar als een grote roze vlek, tussen de takken. Eigenlijk zit hij ons een beetje in de weg. Hij bepaalt het beeld op een manier die wij liever niet zien. Het dwingt ons naar hem te kijken, op zoek te gaan naar plooien, zijn huid af te tasten met onze ogen, hem te onderzoeken terwijl hij onwillig en onbeweeglijk op die tak zit.
Groter contrast is nauwelijks denkbaar, naakter dan dit kun je niet zijn, niet openhartiger door je zo te laten zien. Deze man is vlees geworden en daagt ons uit daarover een mening te hebben.
Het verhaal achter deze foto (zie: http://fomaa.nl/nl/fotograaf/simone-engelen ) is al intrigerend, maar zonder dat is het ook al een confronterend beeld. Is dit natuur? Hebben we een oordeel over hoe de bomen groeien? Waarom hebben we dan meteen een opvatting over deze man ? Het zijn lastige vragen, die Simone Engelen ons in deze foto stelt.

fotograaf: 
Simone Engelen