Sanne Kabalt

Hoe je de wereld ziet, en niet ziet. Hoe jij hem anders ziet dan ik. Hoe je dingen anders onthoudt en anders vergeet dan ik. Hoe nostalgie werkt.
Mijn thema’s zijn psychologische, onzichtbare fenomenen die ik met fotografie zichtbaar en vooral voelbaar maak. Ik roep vragen op, beantwoord ze niet maar zoek naar de diepte ervan, naar een manier om ze uit te dragen; een visuele vorm.

Ik ben geïntrigeerd door emoties, hoe ze voelen, hoe ze zichtbaar zijn en hoe je als kunstenaar emoties kunt opwekken en inzetten.
Alle mensen die ik fotografeer hebben iets gemeen; een kwetsbaarheid en sensitiviteit, die ik zelf ook heb, en die ook te vinden is in de foto’s die ik maak waar geen mensen op staan.

Het interessantste aan het werken met het medium fotografie vind ik de mate waarin je als fotograaf kunt manipuleren. Wanneer je een foto bekijkt denk je als kijker in eerste instantie heel veel te weten te komen over de persoon, plaats of situatie die op de foto staat afgebeeld. Maar in feite - in het bijzonder in mijn werk - vertelt een foto meer over mij als maker en over jouw associaties en projecties als kijker.
Ik houd bewust een zekere openheid in mijn werk en daag de kijker uit om deze zelf te vullen.